Bliznowiec, inaczej keloid, to określenie przerośniętej blizny, czyli łagodnej zmiany rozrostowej, powstającej w miejscu urazu. Bliznowce są bardzo trudnymi w leczeniu zmianami, które wymagają wdrożenia specjalistycznych metod leczenia.
Czym jest bliznowiec?
Bliznowiec jest problemem, który pojawia się w wyniku nieprawidłowości związanych z procesem gojenia się ran. Keloid jest łagodną zmianą rozrostową skóry, która pojawia się po przebytym uszkodzeniu skóry lub przerwaniem ciągłości skóry, w wyniku np. urazu mechanicznego, rozcięcia czy oparzenia. U osób, które mają skłonności do tego typu zmian, bliznowce mogą zacząć się tworzyć nawet przy najmniejszych urazach, jak np. ukąszenie owada czy zadrapanie.
Jak wygląda bliznowiec?
Bliznowiec ma bardzo charakterystyczny wygląd. Przybiera zazwyczaj formę guzowatej narośli, która wyraźnie wystaje ponad powierzchnię skóry i ma mocno napiętą, gładką strukturę. Keloid można też bardzo łatwo rozpoznać po różowym lub lekko brązowym zabarwieniu – jego kolor zależy w dużej mierze od koloru naszej karnacji. Dodatkowo bliznowiec może powodować takie dolegliwości, jak: ból, dyskomfort czy świąd, które stają się szczególnie uciążliwe w przypadku, gdy jest zlokalizowany w miejscu narażonym na częste drażnienie, np. przez bieliznę czy biżuterię. Charakterystyczną cechą bliznowca jest też to, że wraz z upływem czasu może się rozrastać i zajmować większą niż pierwotnie powierzchnię skóry.
Przyczyny powstawania keloidów
Bliznowiec to zaburzenie, które powstaje w procesie gojenia się ran. W normalnych warunkach, kiedy dochodzi do przerwania ciągłości skóry, w miejscu urazu powstaje blizna, która jest zbudowana z tkanki łącznej. W tym czasie ma też miejsce stopniowe łączenie się włókien kolagenowych w skórze, co pozwala na zagojenie się ubytku i wnikanie do niego naczyń krwionośnych. U części osób komórki tworzące bliznę (fibroblasty) produkują kolagen zbyt intensywnie, co sprawia, że zamiast zwykłej blizny mamy do czynienia z blizną przerostową lub bliznowcem.
Bliznowiec powstaje zwykle w wyniku urazu, który może stanowić skaleczenie, oparzenie, szczepienie, ukąszenie, zabieg kosmetyczny lub chirurgiczny, a także niektóre choroby skóry, np. trądzik. Zdarza się, że u pacjenta pojawia się tzw. bliznowiec samoistny, który powstaje bez wyraźnej przyczyny. Bliznowce mogą pojawić się w każdym miejscu na ciele np. twarzy, klatce piersiowej, ramionach czy plecach.
Na czym polega leczenie bliznowca?
Leczenie bliznowców jest trudne i długotrwałe, ale jednocześnie konieczne, by zahamować rozrost zmiany, stan zapalny czy takie dolegliwości, jak swędzenie. Istnieje kilka możliwych metod leczenia bliznowców, które specjalista dostosowuje do charakteru oraz stopnia nasilenia zmian. Pomocne w walce z bliznowcami może okazać się:
- leczenie farmakologiczne, np. przy użyciu specjalnych maści ze sterydami,
- iniekcje przy pomocy preparatów steroidowych, które zmniejszają aktywność fibroblastów i ułatwiają niszczenie nadmiaru włókien kolagenowych,
- opatrunki kompresyjne lub silikonowe,
- ultradźwięki, które sprawiają, że bliznowiec staje się bardziej elastyczny,
- laseroterapia, w szczególności zabiegi laserem frakcyjnym lub tulowym,
- krioterapia, czyli wymrażanie ciekłym azotem; to terapia, która przynosi bardzo dobre efekty w połączeniu z ostrzykiwaniem kortykosteroidami,
- leczenie chirurgiczne – stosowane zazwyczaj wtedy, gdy usuwanie przy pomocy innych metod nie przynosi oczekiwanych rezultatów.
Warto zaznaczyć, że ze względu na wysokie ryzyko powikłań i odnowienia lub powiększenia się zmiany, leczenie chirurgiczne stosowane jest w dzisiejszych czasach bardzo rzadko. Zdecydowanie popularniejsze i skuteczniejsze są w tym przypadku zabiegi medycyny estetycznej, które pozwalają walczyć z keloidami w sposób praktycznie bezbolesny i bez okresu rekonwalescencji.
Przeczytaj także
Czym są keloidy i jakie są najlepsze metody ich leczenia?
Rodzaje blizn i skuteczne metody leczenia – jak pozbyć się blizn?
