Wysypka alergiczna pokarmowa

Wysypka alergiczna pokarmowa to reakcja organizmu na dostarczenie mu wraz z pokarmem alergenu wywołującego reakcję alergiczną. Pojawia się po spożyciu pokarmu, na który dana osoba jest uczulona. Pod pojęciem wysypki kryją się natomiast zmiany skórne, które na danych obszarach ciała zmieniają wygląd, fakturę i koloryt skóry. Wysypka jest objawem alergii pokarmowej i może przybierać różne formy oraz nasilenie. Różnorodne alergeny mogą powodować występowanie alergii pokarmowej u dorosłych i dzieci. Występowanie alergii pokarmowej ma związek zaburzeniami mechanizmów w funkcjonowaniu układu odpornościowego.

Wysypka alergiczna pokarmowa – najczęstsze objawy alergii pokarmowej

Na wysypkę, wskazującą na występowanie alergii, może składać się szereg niepożądanych objawów, np.: suchość skóry, zaczerwienienie, grudki, wyprysk, świąd, bąble pokrzywkowe (pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, rumień, wielopostaciowe zmiany wysiękowe, atopowe zapalenie skóry, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry.

Objawy skórne mogą występować na różnych częściach ciała, ale najczęściej mamy z nimi do czynienia na twarzy, szyi, klatce piersiowej, rękach czy nogach. Zmiany skórne mogą pojawić się wkrótce po spożyciu alergenu (od kilku minut do kilku godzin), ale czasem występują z opóźnieniem, nawet po kilkunastu godzinach od spożycia danego składnika.

Jednocześnie z wysypką mogą pojawić się także objawy ze strony układu pokarmowego, oddechowego, nerwowego czy krążenia.

• Układ pokarmowy: aftowe zapalenie jamy ustnej, pieczenie w gardle, obrzęk naczynioruchowy śluzówek jamy ustnej, trudności w przełykaniu, refluks (u niemowląt – ulewanie), nudności, silne wymioty, kolki i kolkowe bóle brzucha, gazy, przewlekła biegunka, zaparcia, obecność krwi w stolcu.
• Układ oddechowy: wodnisty katar, blokada nosa, napadowe kichanie, nieżyt nosa, świąd nosa, chrypka, kaszel, sapka, astma, duszności, skurcz oskrzeli, świszczący oddech.
• Układ krążenia: przyspieszony rytm serca (tachykardia) lub zwolniony rytm serca (bradykardia), obniżone ciśnienie (hipotensja), zawroty głowy, utrata przytomności, u niemowląt – bladość i uogólniona wiotkość.
• Układ nerwowy: ADHD, bóle głowy, migrena, zaburzenia snu, nerwowość, rozdrażnienie, zespół przewlekłego zmęczenia.
• Układ wzrokowy: swędzenie, łzawienie, obrzęk powiek, zaczerwienienie spojówek, alergiczne zapalenie spojówek.

Najgroźniejszym objawem alergii pokarmowej jest wstrząs anafilaktyczny. To natychmiastowa i ogólnoustrojowa reakcja organizmu, która w przypadku braku interwencji medycznej może doprowadzić do zagrożenia życia lub śmierci. Każdy, kto doświadczył tego stanu po raz pierwszy, musi być hospitalizowany w celu ustabilizowania funkcji życiowych, a także monitorowania ewentualnego nawrotu anafilaksji.

Diagnostyka alergii pokarmowej

Rozpoznanie alergii pokarmowej jest zadaniem bardzo trudnym i wymaga regularnej współpracy pacjenta z lekarzem, w tym przypadku alergologiem. Bardzo duże znaczenie ma tutaj szczegółowy wywiad lekarski i prowadzenie specjalnego dzienniczka, w którym osoba z nietolerancją pokarmową zapisuje spożywane pokarmy i czas, w którym wystąpiły dane objawy. Pomocna bywa metoda oznaczania przeciwciał IgE w krwi żylnej przeciwko wybranym pokarmom, pomiar stężenia histaminy we krwi, a także punktowe testy skórne. Najczęściej mamy do czynienia z występowaniem alergii pokarmowej, m.in. na białka mleka, soję, orzeszki ziemne, mleko krowie, ryby, skorupiaki czy seler. Niemniej możliwych składników, wywołujących nadwrażliwość układu immunologicznego na kontakt z alergenem, jest znacznie więcej.

Leczenie alergii

Najważniejszym punktem w zapobieganiu wysypce alergicznej pokarmowej oraz innym objawom alergii jest unikanie pokarmów, które wywołują reakcję alergiczną. Dlatego tak ważna jest dokładna diagnostyka, abyśmy wiedzieli, jakich produktów musimy unikać. W celu złagodzenia objawów świądu lub wysypki mogą zostać zastosowane leki przeciwhistaminowe. W przypadku powtarzających się reakcji alergicznych warto skonsultować się z alergologiem, który może zlecić wykonanie dodatkowych testów i badań. W cięższych przypadkach może być konieczne zastosowanie kortykosteroidów o silnym działaniu przeciwzapalnym.