Przejdź do treści głównej

Otoplastyka – plastyka odstających uszu

Opis dla Otoplastyka – plastyka odstających uszu

Otoplastyka to chirurgiczny zabieg umożliwiający zmianę kształtu, ustawienia i proporcji małżowin usznych. Najczęściej wykonywana jest w celu zmniejszenia odstawania uszu, poprawy symetrii oraz odtworzenia ich naturalnych fałdów.Zabieg może dotyczyć jednej lub obu małżowin. W zależności od problemu chirurg modeluje chrząstkę, zmienia jej ustawienie, zmniejsza nadmiernie rozwiniętą muszlę ucha lub odtwarza słabo zaznaczony fałd grobelki.

Celem otoplastyki nie jest nadmierne zbliżenie uszu do głowy, lecz uzyskanie naturalnego kształtu oraz harmonijnych proporcji twarzy.


Dlaczego uszy odstają?

Odstawanie uszu najczęściej wynika z indywidualnej, często dziedzicznej budowy chrząstki małżowiny usznej.

Do najczęstszych przyczyn należą:

  • słabo rozwinięty lub niewidoczny fałd grobelki,
  • nadmiernie rozwinięta albo głęboka muszla małżowiny,
  • zbyt duży kąt pomiędzy uchem a powierzchnią głowy,
  • asymetryczny rozwój małżowin,
  • połączenie kilku odmienności anatomicznych,
  • deformacja powstała w wyniku urazu lub wcześniejszej operacji.

Odstające uszy nie są chorobą i zazwyczaj nie wpływają na słuch. Mogą jednak powodować dyskomfort estetyczny, kompleksy i unikanie określonych fryzur. U dzieci bywają również przyczyną niepożądanych komentarzy ze strony rówieśników.


Otoplastyka u dzieci i dorosłych

Plastyka uszu może być wykonywana zarówno u osób dorosłych, jak i u odpowiednio zakwalifikowanych dzieci.

W przypadku dziecka ważne jest, aby małżowina osiągnęła odpowiedni stopień rozwoju, a młody Pacjent rozumiał podstawowy cel zabiegu i akceptował jego wykonanie. Istotna jest również możliwość współpracy podczas rekonwalescencji i przestrzegania zaleceń pooperacyjnych.

Osoby dorosłe mogą poddać się korekcie niezależnie od wieku, pod warunkiem braku przeciwwskazań zdrowotnych.


Jak przebiega zabieg korekty odstających uszu?

Przed operacją lekarz ocenia budowę i sprężystość chrząstki, stopień odstawania uszu oraz symetrię twarzy. Na tej podstawie ustala zakres korekty i omawia możliwy efekt zabiegu.

U osób dorosłych operacja może być wykonywana w znieczuleniu miejscowym, z sedacją lub w znieczuleniu ogólnym. U dzieci częściej stosuje się znieczulenie ogólne. Rodzaj znieczulenia dobierany jest indywidualnie.

Cięcie wykonywane jest najczęściej na tylnej powierzchni ucha, w naturalnej bruździe zausznej. Następnie chirurg odpowiednio modeluje chrząstkę, odtwarza naturalne fałdy i przybliża małżowinę do głowy.

W zależności od budowy ucha może być konieczne założenie szwów modelujących, osłabienie chrząstki lub zmniejszenie nadmiernie rozwiniętej muszli małżowiny. Rana zamykana jest precyzyjnymi szwami.

Po zabiegu zakładany jest opatrunek lub specjalna opaska stabilizująca nowe ustawienie uszu.


Jakie efekty daje otoplastyka?

Zabieg może zapewnić:

  • zmniejszenie odstawania małżowin,
  • przybliżenie uszu do powierzchni głowy,
  • odtworzenie naturalnego fałdu ucha,
  • zmniejszenie nadmiernie rozwiniętej muszli małżowiny,
  • poprawę symetrii,
  • bardziej harmonijne proporcje twarzy,
  • naturalny wygląd małżowin,
  • większą swobodę w wyborze fryzury,
  • ograniczenie dyskomfortu związanego z wyglądem uszu.

Pierwsza zmiana widoczna jest po zdjęciu opatrunku. Ostateczny efekt ocenia się po ustąpieniu obrzęku i pełnym ustabilizowaniu tkanek.

Niewielkie różnice pomiędzy prawym i lewym uchem są naturalne i występują również u osób, które nie były operowane. Celem zabiegu jest poprawa symetrii, a nie uzyskanie idealnie identycznych małżowin.


Blizny po otoplastyce

Blizny najczęściej znajdują się na tylnej powierzchni uszu, w naturalnej bruździe zausznej, dzięki czemu pozostają dobrze ukryte.

Początkowo mogą być zaczerwienione, twardsza i bardziej widoczna. Z czasem zwykle bledną i stają się mniej wyczuwalne. Ostateczny wygląd blizny zależy również od indywidualnych predyspozycji do gojenia.

U osób ze skłonnością do tworzenia blizn przerosłych lub bliznowców ryzyko nieprawidłowego bliznowacenia jest większe i powinno zostać omówione podczas konsultacji.


Wskazania do otoplastyki

  • jednostronnie lub obustronnie odstające uszy,
  • słabo zaznaczony fałd grobelki,
  • nadmiernie rozwinięta muszla małżowiny,
  • wyraźna asymetria ustawienia uszu,
  • nieproporcjonalna odległość małżowiny od głowy,
  • deformacja małżowiny po urazie,
  • nawrót odstawania po wcześniejszym zabiegu,
  • dyskomfort psychiczny związany z wyglądem uszu,
  • świadoma i realistyczna motywacja do wykonania operacji.

Przeciwwskazania do zabiegu otoplastyki

  • aktywna infekcja ogólnoustrojowa,
  • stan zapalny skóry ucha lub okolicy zausznej,
  • ostre zapalenie ucha,
  • niewyrównane choroby przewlekłe,
  • nieuregulowane nadciśnienie tętnicze lub cukrzyca,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi,
  • poważne zaburzenia gojenia ran,
  • ciąża i okres karmienia piersią,
  • brak współpracy lub świadomej motywacji dziecka,
  • nierealistyczne oczekiwania dotyczące idealnej symetrii,
  • brak możliwości przestrzegania zaleceń pooperacyjnych.

Skłonność do tworzenia bliznowców nie zawsze całkowicie wyklucza zabieg, ale wymaga szczegółowej oceny i omówienia zwiększonego ryzyka.


Rekonwalescencja po otoplastyce

Bezpośrednio po zabiegu uszy zabezpieczane są opatrunkiem stabilizującym. Chroni on operowaną okolicę przed przypadkowym urazem, ogranicza obrzęk i pomaga utrzymać prawidłowe ustawienie małżowin.

W pierwszych dniach mogą występować:

  • obrzęk,
  • zasinienie,
  • tkliwość i umiarkowany ból,
  • uczucie napięcia,
  • swędzenie pod opatrunkiem,
  • czasowe zaburzenia czucia.

Opatrunku nie należy samodzielnie zdejmować ani poprawiać. Po jego usunięciu lekarz może zalecić dalsze noszenie miękkiej opaski ochronnej, szczególnie podczas snu.

W okresie gojenia należy:

  • spać na plecach,
  • unikać ucisku i urazów uszu,
  • zrezygnować ze sportów kontaktowych,
  • nie stosować ciasnych czapek, kasków i słuchawek uciskających małżowiny,
  • pielęgnować ranę zgodnie z zaleceniami,
  • przyjmować zalecone leki,
  • zgłaszać się na wyznaczone kontrole.

Powrót do pełnej aktywności następuje stopniowo, zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza.


Możliwe powikłania

Jak każdy zabieg chirurgiczny, otoplastyka wiąże się z ryzykiem powikłań. Mogą należeć do nich:

  • krwawienie lub krwiak,
  • zakażenie rany,
  • zakażenie chrząstki,
  • przedłużone gojenie,
  • rozejście brzegów rany,
  • asymetria,
  • nierówności konturu ucha,
  • zbyt słaba lub zbyt mocna korekta,
  • częściowy nawrót odstawania,
  • przejściowe lub utrwalone zaburzenia czucia,
  • reakcja na materiał szewny,
  • przerosłe lub keloidowe blizny,
  • miejscowe zaburzenia ukrwienia skóry,
  • konieczność wykonania ponownej korekty.

Cena otoplastyki

Cena korekty odstających uszu zależy od rodzaju deformacji, zakresu modelowania chrząstki, liczby operowanych małżowin oraz zastosowanego znieczulenia.

Dokładny koszt zabiegu ustalany jest indywidualnie podczas konsultacji.

Chcesz pozbyć się kompleksu odstających uszu?

Umów się na indywidualną konsultację lekarską, podczas której odpowiemy na wszystkie pytania i dobierzemy zabieg idealny dla Ciebie →


Copyright © www.bienkowscyclinic.pl 2003-