Rumień alergiczny
Rumień alergiczny to miejscowe zaczerwienienie skóry, które stanowi reakcję alergiczną na kontakt skóry z wybranym alergenem. Zmianom bardzo często towarzyszą też inne objawy: pieczenie lub świąd o mniejszym bądź większym nasileniu.
Jak wygląda rumień alergiczny?
Rumień najczęściej przybiera formę czerwonych plam, które mogą różnić się od siebie kształtem i wielkością. Odczyn alergiczny może wystąpić na różnej powierzchni ciała (np. rumień alergiczny na twarzy, tułowiu kończynach), a także u osób w każdym wieku – również u dzieci. Poza pieczeniem czy świądem na zaczerwienionej skórze mogą pojawić się także rozszerzone naczynia krwionośne, zlokalizowane w powierzchownych warstwach skóry, a także wysypka rumieniowa i obrzęk.
Przyczyny rumienia alergicznego
Rumień alergiczny stanowi odpowiedź naszego organizmu na kontakt z wybranym alergenem, to znaczy czynnikiem o charakterze uczulającym. Wiąże się to z nadmiernym wydzielaniem histaminy, czyli hormonu, który naturalnie występuje w naszym organizmie, ale w nadmiarze może wywołać zmiany skórne czy nieprzyjemne dolegliwości ze strony różnych narządów.
Do wystąpienia rumienia alergicznego mogą przyczynić się różne czynniki, np.: alergeny pokarmowe, pyłki roślin, sierść zwierząt, metale, substancje chemiczne czy konserwanty. Rumień pojawia się bardzo często po ukąszeniu kleszcza, komara czy innych owadów lub pajęczaków. Alergia pojawia się wtedy w bardzo szybkim czasie i jest zlokalizowana w okolicy miejsca ugryzienia.
Większe skłonności do rumienia alergicznego mają osoby z genetyczną predyspozycją do alergii i nadwrażliwości organizmu. Ten problem pojawia się też znacznie częściej u osób, które zmagają się z różnymi chorobami układu odpornościowego, np. atopowym zapaleniem skóry. Do rumienia alergicznego mogą doprowadzić również takie czynniki, jak zaburzenia hormonalne czy stres.
Jak odróżnić rumień wędrujący od reakcji alergicznej?
Pojęcie rumienia alergicznego nie jest tożsame z pojęciem rumienia wędrującego. Rumień alergiczny jest reakcją na kontakt z alergenami zawartymi w ślinie kleszcza – pojawia się bardzo szybko po ukąszeniu i równie szybko znika. Natomiast rumień wędrujący pojawia się na skórze zazwyczaj w przeciągu 30 dni od ugryzienia i stanowi pierwszy objaw boreliozy. Rumień po kleszczu różni od reakcji alergicznej także jego wygląd – ma wyraźnie okrągły kształt i centralne przejaśnienie. Ponadto utrzymuje się na skórze przez kilka, a nawet kilkanaście tygodni.
Sposoby leczenia rumienia
Leczenie rumienia alergicznego zależy od stopnia nasilenia zmian oraz przyczyn, które je wywołały. Niewielkie zmiany rumieniowe, np. po ukąszeniu komara, najczęściej znikają samoistnie i nie wymagają interwencji lekarza. W przypadku reakcji alergicznej na ukąszenie kleszcza niezbędny jest kontakt ze specjalistą, by poprzez odpowiednie badanie krwi jak najszybciej potwierdzić lub wykluczyć zakażenie boreliozą.
W innych przypadkach bardzo często wystarczy wyeliminowanie czynnika uczulającego z diety lub codziennego życia, by objawy alergii zniknęły. Aby jednak jednoznacznie stwierdzić, że dany czynnik wywoła u nas objaw zapalenia skóry, potrzeba niekiedy przeprowadzenia szeregu różnych testów i badań, np. badania krwi z oznaczeniem przeciwciał IgE czy testu płatkowego.
Do tego momentu najczęstszym sposobem leczenia rumienia jest leczenie objawowe, to znaczy łagodzenie zmian m.in. poprzez stosowanie odpowiednich maści czy leków. Niekiedy lekarz decyduje o włączeniu do terapii glikokortykosteroidów – silnych leków hamujących proces zapalny. Bardzo ważna jest także profilaktyka i unikanie wszelkich produktów, które mogą zawierać alergeny i być wynikiem reakcji alergicznej, np. stosowania proszków do prania, produktów spożywczych czy kosmetyków zawierających silne konserwanty i inne substancje chemiczne.
