Nadpotliwość

nadpotliwość

Pocenie to fizjologiczny proces. Nadpotliwość jest dolegliwością związaną z nieprawidłową – nadmierną i nieadekwatną do sytuacji aktywnością gruczołów potowych. Problem ten dotyczy 1-2% społeczeństwa.

Na ciele ludzkim jest ok. 3-5 mln gruczołów potowych, a na 1 cm2 przypada średnio 300 gruczołów. 60% gruczołów potowych zlokalizowanych jest w obrębie dłoni i stóp. Człowiek wydziela od kilku ml nawet do kilku litrów potu na dobę. Pocenie zabezpiecza organizm przed przegrzaniem. Funkcje termoregulacyjne gruczołów potowych kontrolowane są przez wyspecjalizowany ośrodek termoregulacji w mózgu i współczulny układ nerwowy.

Pocenie dzieli się na zlokalizowane (dotyczy tylko pach, dłoni i stóp czy twarzy) oraz uogólnione – całego ciała. Z wymienionych powyżej przykładów wynika, że na pewne rodzaje pocenia mamy wpływ i możemy je kontrolować, ale są stany, których nie da się wyeliminować i wyleczyć. Należy do nich pocenie zlokalizowane, samoistne.

 

PRZYCZYNY

Przyczyny zwiększonego pocenia dzielą się na:

fizjologiczne:

  • gorący klimat, duża wilgotność powietrza
  • wysiłek fizyczny
  • emocje, stres
  • spożywanie niektórych przypraw, mocnej kawy, herbaty, czekolady
  • otyłość

patologiczne – różne jednostki chorobowe, np.:

  • zaburzenia hormonalne (nadczynność tarczycy, cukrzyca)
  • choroby neurologiczne (np. zespół Rossa, zespół uszno-skroniowy, neuropatie)
  • infekcje przebiegające z wysoką gorączką, gruźlica
  • menopauza u kobiet i andropauza u mężczyzn
  • niektóre nowotwory (np. guz nadnerczy – pheochromocytoma) przebiegające ze zwiększonym uwalnianiem katecholamin

Najczęściej występująca – ok. 60% to nadpotliwość samoistna (idiopatyczna).

leczenie

Dzieli się na zabiegi pielęgnacyjne i leczenie farmakologiczne, które łagodzą objawy hiperhydrozy oraz zabiegi medyczne, usuwające objawy nadpotliwości czasowo lub trwale.


Zabiegi pielęgnacyjne

  • higiena, kąpiele ziołowe dłoni i stóp (kora dębu, mięta, liście orzecha włoskiego, szałwia, rumianek, kora brzozy)
  • noszenie ubrań z włókien naturalnych, o luźnym fasonie
  • częsta zmiana ubrań/obuwia
  • dieta, unikanie kawy, alkoholu i ostrych przypraw
  • redukcja stresu, napięcia i lęku
  • antyperspiranty zawierające chlorek aluminium – czasowo zamykają przewody potowe (stosuje się je na noc, początkowo codziennie, następnie aplikacje zmniejsza się do 1 na 2-3 tygodnie; skuteczność wynosi do 90%, niestety z czasem mogą powodować podrażnienia skóry)

Leczenie ogólne

  • leki uspokajające, leki antycholinergiczne (np. Bellergot)
  • napary z ziół, np. herbatka z szałwi, krople ziołowe
  • leki homeopatyczne

Leczenie chirurgicze

Sympatectomia – operacja usunięcia splotu nerwowego współczulnego – obecnie sporadycznie wykonywana.


Śródskórne iniekcje preparatów toksyny botulinowej (Azzalure, Botox, Dysport) (GOLDEN STANDARD)

Tym sposobem można leczyć każdy obszar skóry dotknięty nadpotliwością.

Po wstrzyknięciu do skóry niewielkiej dawki toksyny botulinowej typu A – uzyskiwanej z bakterii Clostridium botulinum – dochodzi do przerwania przewodnictwa nerwowego  we włóknach nerwowych zaopatrujących gruczoły potowe. To zapobiega wydzielaniu przez nie potu. Efekt odnerwienia gruczołów utrzymuje się maksymalnie 6 miesięcy, po których powstają nowe zakończenia nerwowe, zastępując te wcześniej zablokowane. Tym samym czas zniesienia objawów nadpotliwości jest przemijający i trwa 4-6 miesięcy.

To obecnie najszerzej stosowana bezpieczna i bardzo popularna metoda, której skuteczność waha się między 80-90% pacjentów.


Zabiegi laserowe

Małoinwazyjna i trwała terapia nadpotliwości – możliwa do zastosowania w nadpotliwości m.in. skóry pach. Wykorzystuje energię wiązki laserowej i polega na precyzyjnym uszkodzeniu gruczołów potowych w obszarze skóry poddanym terapii laserowej. Terapia jest bezpieczna, pod warunkiem, iż wykonywana jest profesjonalnym sprzętem, przez doświadczonego lekarza i w odpowiednich aseptycznych warunkach.

 

POLECANE ZABIEGI W KLINICE